از خط خطی های فروغ رجایی - سهشنبه ۱۱ فروردین ۱۳۸۸
از اینکه من ٢۴ بهار عطر بهار نارنج رو اول سال می فرستم توی ریه هام،بهم حسودی نمی کنید؟!
بچه که بودم ... بچه تر که بودم! سن ٢۴ واسم پایان راهی پر خطر و آغاز راهی جدید بود!
اما الان دقیقا هیچ کدوم از آروهای دوران کودکیم تحقق پیدا نکرده!
الان ترم ٧ کارشناسی ام و بچه که بودم فکر می کردم این موقع ترم ۴ ارشد باید باشم!
چقدر هم تند تند پله های ترقی رو پشت سر هم توی ذهنم طی می کردم!
ولی همون رشته ای درس می خونم که آرزوم بود!
هر چند نمی دونستم دارم چی آرزو می کنم!
اما الان خیلی راضی ام و به خاطر این هم باید! بهم غبطه بخورید!
به بهانه ی سال نو ...قالب نو ...
ذهن من هنوز مرتب نشده... دو تا عقب یکی جلو ...
نه...
این پستمم ...
it was a test